Emre Kanik

Back to School

Emre Kanik
Back to School

I had a test to determine my level last Wednesday. After sitting there for 5 minutes I was practically done, because I could understand some of the questions, but I didn’t know how to reply.

I was kind of embarrassed, but after staring at my test for another 5 minutes I knew there was no use in pretending for the rest of the hour. I got up and left.

That’s how I ended up in a level 1 class last Monday. Teacher Kim (that’s how you address teachers here; teacher plus last name) explained to us that if you were 6 times late it counted as 1 absence and 6 absences means you won’t be able to pass. She gave us the timetable. Teacher Kim: '1 October is a national holiday so we don't have class, but you'll have extra homework. 3 and 15 October are also holidays so we don't have class, but again extra homework.' The perverse satisfaction teachers get from giving their students extra homework if they have a day off, doesn’t only exist in the Netherlands apparently.

She finished her talk with 'Are there any questions?' on which an American girl replied that she saw an excursion on the website. 'that's for level 4, not for level 1.' teacher Kim replied. 'And what about the Korean cooking classes?' the American girl asked hopefully. 'That's also not for level 1' teacher Kim replied again and immediately added 'level 1 is going on a tea session field trip, but that's on campus;' i.e. we’ll lock you up on campus till you reach level 4.

Speaking of tea drinking: on the way to the cafeteria after class we met two very, very enthusiastic members of the international student association, who were organizing several activities during the week. Tonight there was a “tea party,” which wasn’t a tea party actually, according to one of the two very enthusiastic members of the student association. They asked us if we would attend and me thinking that “tea party” was a code for 'we have beer!' thought: 'why not?' and decided to go. I couldn’t put my finger on what was exactly wrong with the situation at the time, but I would find out soon enough that very same evening.

Together with the group I had lunch with, I arrived at the designated time at the so called “tea party.” The people of the association were super friendly and enthusiastic again and after we had received a sticker with our name and nationality on it, we went inside. I couldn’t find any beer so that concerned me a little bit. After 10 minutes I found out why they were so enthusiastic. I took a closer look at the t-shirts the members of the association were wearing and there it was: 'I love Jesus.' So it wasn’t an international student association, but it was an American evangelistic church which was organising the party. The meaning of 'actually it isn't a tea party' became suddenly clear to me. There I was; a convinced atheist surrounded by American evangelists. I was afraid they were going to talk about God the whole evening, but fortunately they were just friendly and didn’t try anything. I don’t have anything against religious people and I think everybody has to decide for themselves what to believe, but I’m allergic to people trying to convert me. Fortunately the evening was quite pleasant and I had a good time even without the beer.

The day after the party I heard from a Czech classmate how crazy they really are. He bumps into them at lunch breaks sometimes and they start talking about Jesus. They also claim it is a sin to look at women (if it’s true I’m going to hell at least 100 times already. The women here are gorgeous). The Czech guy was also at the “tea party” and brought all his Islamic friends with him as a buffer of some sorts, he explained to me. That made me laugh a lot. I’ve made a lot of foreign and Korean friends these couple of days, but I’ll steer clear from “tea parties” from now on.

Afgelopen woensdag had ik een toets om mijn niveau te bepalen. Na 5 minuten was ik eigenlijk al klaar. De eerste zinnen kon ik begrijpen, maar ik had geen idee hoe ik er op moest antwoorden. Ik schaamde me een beetje, maar na nog eens 5 minuten naar mijn papiertje gestaard te hebben wist ik dat het geen zin had om dit een uur vol te houden. Ik stond op en verliet het klaslokaal.

Zo kwam ik dus afgelopen maandag in niveau 1 terecht. Lerares Kim (je spreekt een leraar of lerares aan met lerares plus de achternaam) legde ons uit dat 6 keer te laat komen 1 absentie is en 6 absenties einde oefening betekent. Ook kregen we het lesrooster. Lerares Kim: '1 oktober is een nationale feestdag en hebben we geen les, maar je krijgt wel extra huiswerk. 3 en 15 oktober zijn ook feestdagen en hebben we ook geen les, maar weer extra huiswerk.' Het perverse genoegen om extra huiswerk te geven als je eens een dagje vrij bent kennen leraren dus niet alleen in Nederland.

Ze eindigde met 'Zijn er vragen?' waarop een Amerikaans meisje antwoordde dat ze een excursie had gezien op de website. 'Dat is niet voor niveau 1 maar voor niveau 4.' antwoordde lerares Kim. 'En de Koreaanse kookcursus dan?' vroeg het Amerikaanse meisje weer hoopvol. 'Dat is ook niet voor niveau 1' antwoordde lerares Kim weer en voegde daar meteen aan toe 'niveau 1 krijgt alleen een theedrink-excursie, maar die is op de campus;' oftewel niet zeuren en doorstuderen.

Over theedrinken gesproken: na de les onderweg naar de kantine kwamen we twee hele, hele enthousiaste mensen tegen van de internationale studentenvereniging die deze hele week activiteiten organiseren. Maandagavond was er een “tea party,” dat geen tea party was zo verzekerde een van de twee ons, en of we ook kwamen. Ik dacht dat het codetaal was voor 'we hebben bier!' dus ik dacht ik ga er wel even heen, dat wordt vast gezellig. Ik kon er op dat moment niet helemaal mijn vinger op leggen, maar er klopte iets niet. Ik zou er die avond snel genoeg achterkomen.

Samen met het groepje waar ik mee was gaan lunchen kwamen we op de afgesproken tijd aan bij de zogenaamde “tea party.” De mensen van de organisatie waren weer super enthousiast dat we waren gekomen en nadat we een sticker met naam en nationaliteit opgeplakt hadden gekregen, mochten we naar binnen. Ik vond het meteen verdacht dat ik geen bier kon vinden. Na 10 minuten had ik door waarom ze zo enthousiast waren. Ik keek naar de T-shirts van de organisatie en daar stond het: 'I love Jesus.' Het was dus geen internationale studentenvereniging, maar een Amerikaanse evangelistische kerk die de “tea party” gaf en daarmee was de betekenis van 'het is eigenlijk geen tea party' mij ook volkomen helder. Daar sta je dan als ras atheïst tussen de evangelisten. Ik was even bang dat ze over God wilden beginnen, maar gelukkig waren ze gewoon heel vriendelijk en probeerden ze helemaal niets. Ik heb niets tegen gelovigen en vind dat iedereen zelf moet weten wat hij of zij gelooft, maar ik ben allergisch voor mensen die mij proberen te bekeren. Gelukkig verliep de avond dus vrij prettig en dat zonder bier.

De dag erna hoorde ik van een Tsjechische klasgenoot, die ze wel eens tegenkomt tijdens lunchpauzes, hoe gek ze eigenlijk zijn. Zo beweren ze dat het al zondig is als je naar vrouwen kijkt, vertelde hij mij. (Als je ziet hoeveel mooie vrouwen er hier rondlopen ga ik al minstens 100 keer naar de hel, maar dat terzijde.) Hij was ook op de “tea party” en had als soort buffer zijn islamitische vrienden meegenomen en daar heb ik heel hard om gelachen. Al met al heb ik al heel wat nieuwe buitenlandse en Koreaanse vrienden gemaakt. Ik blijf alleen voorlopig uit de buurt van “tea parties.”