Hangouderen

The elderly are notorious for their behavior in Korea and really not only amongst Koreans. Ask the foreign students at my university about their No.1 annoyance in Korea and nine times out of ten you will hear “old women in the subway pushing you.” Korean society dictates that you must respect your elders, so nobody says anything if one misbehaves. I myself have been a victim of their rude behavior several times. Standing in the crowded subway reading something on your smartphone and suddenly you are getting pushed aside because apparently you are on the shortest route to a vacant seat.

The men do not push per se, but move about the subway and stations screaming into their phone and against each other. They have no consideration for others. Everyone stays on the right side of the escalator so people who are in a hurry can pass on the left side (a concept which somehow doesn’t get off the ground in the Netherlands, but I digress). If there is somehow a long queue on the left you can be certain that an elderly gentleman is causing it. He probably is on his way to one of the many parks where he will spend all day hanging around with his friends while drinking too much alcohol and fighting about the games of Baduk he has lost.

'How about the Korean youth?' I can hear you ask. They are almost always on their best behavior and are simply too busy to hang around, because they are in some form of school from early morning until late in the evening. Whether this is the solution to the problems with young people in the Netherlands I do not know. The pressure to perform is so high in Korea that there are other very serious problems among young people, but I will write about that some other time. Back to the story.

One day in the subway a tall and broad-shouldered older gentleman addressed me. He pointed at my shirt, which stated in Korean that I am not American, and he asked me in fluent English how Americans would feel if they would read my shirt. I replied that it was not meant to have a negative meaning. He was curious about where I came from and we started talking. When he found out that I came from the Netherlands, he told me that he used to have to bow his head all the time because the ceilings were too low for him. Now that the youth is generally a little taller he does not have that problem anymore.

We soon came onto the problem that the Netherlands and South Korea share: If you are too old, companies do not want you anymore. In his early sixties, studied economics at the university where I learn Korean now (Seoul National University is the number one university in Korea and a top university in Asia) and cannot find a job because he is apparently too old. "I’m fit and I want to work, but no company wants me anymore. The only thing I do is sing Karaoke and get drunk with my friends," he told me with a stern face.

If that would happen to me later in life, I will be pushing people in the subway for sure…

Ze zijn hier berucht om hun gedrag, de oudjes, en echt niet alleen onder de Koreanen. Vraag de buitenlandse studenten op mijn universiteit naar hun nummer 1 ergernis in Korea en negen van de tien keer zal je 'duwende oude vrouwen in de metro' te horen krijgen. De Koreaanse samenleving dicteert dat je respect moet hebben voor oudere mensen, dus wordt hen geen strobreed in de weg gelegd. Ik ben zelf verschillende keren slachtoffer geweest van hun onbeschofte gedrag. Nietsvermoedend sta je in de drukke metro iets op je smartphone te lezen en opeens krijg je weer een por in je rug omdat je blijkbaar op de kortste route naar een vrijgekomen stoel staat. 

De mannen duwen niet zo zeer maar begeven zich luid bellend en schreeuwend in de metro en de stations, daarbij geen rekening houdend met anderen. Iedereen blijft aan de rechterkant van de roltrap staan zodat mensen die haast hebben er aan de linkerkant langs kunnen (een concept dat in Nederland maar niet van de grond wil komen, maar dat terzijde). Staat er wel een rij aan de linkerkant dan kan je er donder op zeggen dat er een heer van leeftijd vooraan staat. Waarschijnlijk is hij op weg naar één van de vele parken waar hij de hele dag met z’n vrienden gaat hangen en onder genot van teveel alcohol ruzie maakt over de spelletjes Baduk die hij heeft verloren.

'En de jongeren dan?' hoor ik jullie vragen. Ga maar eens naar Google translate en probeer het woord “hangjongeren” eens te vertalen naar het Koreaans. Er bestaat geen woord voor. Jongeren gedragen zich hier voorbeeldig. Ze hebben het simpelweg te druk om rond te hangen omdat ze van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat zich op een of andere vorm van school begeven. Of het de oplossing is voor het hangjongerenprobleem in Nederland weet ik niet. De druk om te presteren is hier zo hoog dat er wel andere heel serieuze problemen zijn onder de jeugd, maar daar schrijf ik wel een andere keer over. Terug naar het verhaal.

Op een dag sprak een boomlange en brede oudere heer mij aan in de metro. Hij wees op m’n shirt, waar in het Koreaans op stond dat ik geen Amerikaan ben, en hij vroeg mij in vloeiend Engels hoe Amerikanen zich zouden voelen als ze dat zouden lezen. Ik antwoordde dat het niet negatief bedoeld was. Hij was benieuwd naar waar ik vandaan kwam en we raakten aan de praat. Toen ik hem vertelde dat ik uit Nederland kwam, vertelde hij me dat hij vroeger overal moest bukken omdat de plafonds te laag waren voor hem. Nu de jeugd ook wat langer is heeft hij dat probleem niet meer.

We kwamen al snel op het probleem dat Nederland en Zuid-Korea bindt: Als je te oud bent willen bedrijven je niet meer. Begin zestig, economie gestudeerd aan de universiteit waar ik nu Koreaans leer (Seoul National University is de nummer 1 universiteit in Korea en een top universiteit binnen Azië) en niet aan de bak kunnen omdat je schijnbaar te oud bent. 'Ik ben nog fit en ik wil werken, maar geen bedrijf wil mij meer. Het enige dat ik nog doe is Karaoke zingen en dronken worden met mijn vrienden' vertelde hij mij met een streng gezicht.

Als mij dat later zou overkomen ga ik wat mensen in de metro duwen denk ik…