Emre Kanik

Veiligheid / Safety in Korea

Emre Kanik

No, this is not a post about the tensions between South and North Korea. Nobody here is worried about that. When there is a storm, we Dutchmen are also not afraid of flooding just because we happen to live below sea level, aren’t we? While the whole world is in panic, here the day-to-day life continues as normal. Exemplary for this contrast is the amazement of some foreign media, when they could not find a South Korean citizen in a total state of panic for an interview on the current situation. The fear instilling role some media like to play, couldn’t be played this time.

This is a post about the sense of security that you have if you live here. Of course bad things do happen here as well, but much less than in Europe. The social security (or the feeling of being safe) is very high because everywhere and at any time people are outside, so you never feel unsafe (not that I felt unsafe in the Netherlands). It seems that people here are more honest to each other and treat each other better than in Europe. Trust in each other is also very strong.

Sometimes this kind of trust surprises me and my fellow foreigners. Recently I was in a restaurant with a buffet. At the table next to me a couple sat down and they laid their wallets and latest Samsung Galaxys on the table. After that they walked away together to get something to eat, leaving the wallets and smartphones on the table with nobody there to keep an eye on them. When they came back after 5 minutes everything was still on the table. Can you imagine a similar situation in the Netherlands (or Europe for that matter)?! I also heard stories of fellow foreigners, who got their lost wallets mailed to them with the contents completely intact. At my university laptops are being abandoned in study halls and libraries while the students go for lunch.

Sometimes bad things do happen, as a chat with some of my fellow students at lunch confirmed. They were expressing their amazement about nothing ever getting stolen in this country, when  a girl in our group told about her negative experience in Korea. She had traveled through the whole of South America and nothing happened. In Korea though, after she had fallen asleep between an older man and woman in the back of a bus, she tried to get off at her stop when her wallet was suddenly gone. Stolen, she says although no Korean believes her when she tells this story. “Stolen? No, you mean lost,” she gets to hear everytime. And thus the myth that in Korea nothing ever gets stolen, continues.

 

Nee dit is geen post over de spanningen tussen Zuid- en Noord-Korea, want daar maakt niemand hier zich druk om. Wij Nederlanders zijn toch ook niet bang voor een overstroming als het stormt omdat we toevallig onder zeeniveau wonen? Terwijl de hele wereld in rep en roer is, gaat hier het normale leven gewoon door. Exemplarisch hiervoor is de verbazing die sommige buitenlandse media hadden omdat ze geen paniekerige Zuid-Koreaan konden vinden om een interview mee te doen. De bangmakerij waar sommige media zo goed in zijn, ging dus even niet door.

Dit is wel een post over het gevoel van veiligheid dat je hier hebt als je hier woont. De sociale veiligheid (of het gevoel van veiligheid) is hier heel groot. Omdat er overal en op elk tijdstip wel mensen op straat zijn, heb je nooit een onveilig gevoel (niet dat ik dat ooit had in Nederland, maar dat terzijde). Het lijkt er op dat mensen hier eerlijker zijn en beter met elkaar omgaan dan in Europa. Het vertrouwen in elkaar is ook erg groot.

Soms verbaas je je over dit vertrouwen. Laatst was ik een restaurant met een buffet en aan de tafel naast mij ging een stelletje zitten. Ze legden hun portemonnee en nieuwste Samsung Galaxys op tafel en liepen allebei tegelijk weg om eten te gaan halen. Toen ze na 5 minuten terugkwamen lag alles nog op tafel. Kan je je zo’n zelfde situatie in Nederland voorstellen?! Ook hoor ik verhalen van mede-buitenlanders over verloren portemonnees die met de post worden teruggestuurd met de inhoud compleet intact. Laptops worden gewoon in de studiezaal achtergelaten op mijn universiteit als iemand even gaat lunchen.

Dat er toch wel eens wat gebeurt, werd tijdens een lunch met een paar cursusgenoten duidelijk. Een paar van mijn cursusgenoten spraken hun verbazing uit over het bovengenoemde fenomeen. Eén meisje had toch een negatieve ervaring. Ze was heel Zuid-Amerika doorgereisd en er was niets gebeurd, maar nadat ze in Korea achter in de bus tussen een oudere man en vrouw in slaap gevallen was en bij haar halte probeerde uit te checken, was ineens haar portemonnee verdwenen. Gestolen zegt ze, al wil geen enkele Koreaan dat geloven als ze dat vertelt. 'Gestolen? Nee, verloren bedoel je,' krijgt ze steevast te horen. En zo houdt de mythe dat hier nooit wat wordt gestolen stand.