Emre Kanik

Look like you're in love

Emre Kanik

"Look like you're in love, scared, frustrated, exhausted, desperate, and disappointed all at the same time," she said. All I could do was look at her in disbelief. It was already hard to imagine that I was a pirate in love with a mermaid who just stole the treasure chest full of make up from me that I was supposed to guard, so this seemed impossible to me. Before this ultimate look I just screwed up an interpretation of a pirate falling asleep while leaning on an imaginary chest, so I had no illusions I would do this any better. "I know it's impossible, she continued, but just try to do it." I gave it my best shot, but it must've looked something like Blue Steel

An acquaintance of someone I know approached me through Facebook for a part in a new commercial on YouTube. She told me a famous Korean actress would be in it and they were looking for some caucasian males to be extras. She couldn't find enough caucasian males because it was the holiday season and so she asked if I was interested in playing a captain/cook/sailor/pirate. After I agreed she asked for my height, weight, clothing and shoe sizes, and looking through my pictures on Facebook, she asked if I was bald at the moment. The information of the baldness was very important she stressed. After I gave her all the details she suddenly mentioned a video audition, which wouldn't take long and was just a few funny expressions and an introduction. Moreover, I would get paid.

That's how I ended up in a small studio somewhere in Seoul with 2 women, one instructing me what to do and the other operating the camera. Instead of just a few expression there was a whole script with pirates and a mermaid apparently. I'm starting to see a trend in never giving someone all the information at once here in Korea, although I need more research to really know if I'm just unlucky or that this is really a thing here. Anyway, all of this resulted in the hilarious scene described above. I also had to pretend I was sprinting (while the space I could use was smaller than 1 meter) and had to act exhausted afterwards. To conclude the whole thing I had to burst into maniacal laughter, turn around in a circle so my beer belly could be filmed from all sides, and do my introduction. At the end I was so perplexed of the situation that I couldn't do the introduction without stuttering.

10 minutes after the start of the audition I was outside again with my audition fee in my hand. I already had a feeling then that was all the monetary compensation I would get from this experience and that feeling got confirmed today. I won't be the next Johnny Depp, unfortunately.  I know the commercials are a little over the top here, but the auditions are apparently weird as well. Not all is lost because I have this story for my blog and I also heard that I'm still in the running to become a hand model. Wish me luck. 

"Kijk alsof je verliefd, bang, gefrustreerd, uitgeput, wanhopig en teleurgesteld bent en dat allemaal op hetzelfde moment," zei ze. Het enige dat ik deed was haar vol ongeloof aankijken. Het was al moeilijk voor te stellen dat ik een piraat was die verliefd was op een zeemeermin die net een schatkist vol met make-up van mij gestolen had, dus dit leek mij onmogelijk. Voordat ik deze ultieme blik moest uitbeelden, had ik al een scene verpest waar ik als piraat in slaap viel terwijl ik leunde op een denkbeeldige schatkist dus ik had geen illusies dat ik dit beter zou gaan doen. "Ik weet dat het onmogelijk is, ging ze verder, maar probeer het gewoon." Ik deed mijn best, maar het moet op Blue Steel geleken hebben. 

Een kennis van iemand die ik ken benaderde mij via Facebook voor een rol in een nieuwe commercial op YouTube. Ze vertelde me dat een beroemde Koreaanse actrice er in mee zou spelen en ze waren op zoek naar een aantal blanke mannen als extras. Ze kon niet genoeg blanke mannen vinden omdat het vakantieperiode was en dus vroeg ze of ik geïnteresseerd was in een rol als kapitein/kok/matroos/piraat. Nadat ik had ingestemd vroeg ze om mijn lengte, gewicht, kleding en schoenmaat en terwijl ze door mijn foto's op Facebook bladerde, vroeg ze of ik nu ook nog kaal was. Dat laatste was heel belangrijke informatie, benadrukte ze. Nadat ik haar alle details had gegeven zei ze opeens dat ik een video auditie moest doen. Het zou niet lang duren en bestond slechts uit het doen van een paar grappige uitdrukkingen en een introductie. Bovendien zou ik er voor betaald krijgen. 

Zo belandde ik in een kleine studio ergens in Seoul met 2 vrouwen, één instrueerde mij wat ik moest doen en de ander bediende de camera. In plaats van slechts een paar expressies te moeten uitbeelden, was er een heel script over piraten en een zeemeermin. Ik begin een trend te zien in nooit iemand alle informatie tegelijk geven hier in Korea, hoewel ik meer onderzoek nodig heb om echt te weten of ik gewoon pech heb of dat dit echt een ding is hier. Hoe dan ook, dit alles resulteerde in de hilarische scene hierboven beschreven. Ik moest ook doen alsof ik sprintte (terwijl de ruimte die ik daarvoor had kleiner dan 1 meter was) en daarna moest ik acteren dat ik uitgeput was. Om de hele zaak af te ronden moest ik maniakaal in lachen uitbarsten, een rondje draaien zodat mijn bierbuik van alle kanten gefilmd kon worden en mezelf introduceren. Op het einde was ik zo perplex van de situatie dat ik de introductie niet kon doen zonder te stotteren. 

10 minuten na de start van de auditie stond ik weer buiten met een vergoeding in mijn hand. Ik had toen al het gevoel dat dit alle geldelijke compensatie zou zijn die ik zou krijgen. Dat gevoel werd vandaag bevestigd want ik zal niet de volgende Johnny Depp worden, helaas. Ik weet dat de commercials hier een beetje over de top zijn, maar de audities zijn blijkbaar ook raar. Niet alles is verloren, want ik heb dit verhaal voor mijn blog en ik heb ook gehoord dat ik nog steeds in de running ben om handmodel te worden. Wish me luck.